Ogólnie mówiąc, w momencie decyzji, że trzeba wykonać zabieg operacyjny w szpitalu, pacjent w ciągu najbliższych dni powinien udać się do swojego lekarza rodzinnego, powiedzieć, że takie leczenie jest planowane, podać konkretny lub przybliżony termin przyjęcia do szpitala i poprosić, aby do tego czasu lekarz sprawdził wszystkie zagadnienia opisane poniżej, ewentualnie dokonał potrzebnych korekt lekowych lub zlecił potrzebne konsultacje specjalistyczne. Rekomenduję wydrukować i pokazać lekarzowi rodzinnemu tę informację — chociaż o tych wszystkich sprawach lekarze rodzinni wiedzą i z pewnością poradzą sobie, bazując na swojej wiedzy i doświadczeniu.
Jeśli pacjent nie ma poważnych schorzeń, powinien otrzymać taką informację na piśmie — dla anestezjologa.
Leki do odstawienia przed przyjęciem
- Leki przeciwkrzepliwe (rozrzedzające krew) — zwykle na 7 dni przed przyjęciem; tylko niektóre 72 godziny przed zabiegiem, choć lepiej mimo wszystko wcześniej.
- Doustne leki przeciwcukrzycowe — na 3 dni przed zabiegiem, a najlepiej 3 dni przed szpitalem.
- Zastrzyki przeciwcukrzycowe typu Ozempic / Mounjaro — na tydzień przed przyjęciem.
- Leki typu Jardiance (Forxiga) — minimum 3 dni przed przyjęciem.
UWAGA! Około 2 tygodnie przed zabiegiem szpitalnym należy wykonać posiew moczu (o skierowanie można poprosić lekarza rodzinnego). Konieczna jest ponowna wizyta u lekarza rodzinnego z wynikiem posiewu — około tydzień przed przyjęciem do szpitala — i ewentualne włączenie antybiotyku według posiewu na minimum 2–3 dni przed przyjęciem lub, w razie nasilonego, objawowego zakażenia, przesunięcie terminu przyjęcia do szpitala na późniejszy.
Ciśnienie krwi
Przed przyjściem do szpitala konieczne jest ustabilizowanie ciśnienia krwi na poziomie nieprzekraczającym 160/95 — najlepiej, jeżeli pomiary nie przekraczają 140/90. Jeżeli mimo skrupulatnego leczenia nie udaje się osiągnąć takich parametrów, należy poprosić lekarza rodzinnego o stosowną notatkę i skonsultować się z anestezjologiem na około tydzień do dwóch tygodni przed terminem przyjęcia do szpitala, informując o tym i umawiając termin z urologiem prowadzącym lub — w razie trudności z kontaktem — z koordynatorem w sekretariacie urologii. Konsultacje te koniecznie trzeba przeprowadzić w szpitalu, w którym zabieg jest zaplanowany.
Cukrzyca
Poziom cukru (glikemia na czczo) najlepiej utrzymywać w normie — do 100 lub 110–120 mg/dl. W leczeniu cukrzycy, w warunkach codziennych, poziom glikemii nie powinien przekraczać 150 mg/dl. Jeśli nie udaje się tego osiągnąć, również konieczna jest notatka od lekarza rodzinnego i konsultacja z anestezjologiem, jak wyżej.
Tarczyca
Do zabiegu konieczne jest także wyrównanie poziomu hormonów tarczycowych (TSH, T3 i T4), ewentualnie stosowna notatka specjalisty endokrynologa dotycząca możliwości wykonania zabiegu i znieczulenia.
UWAGA: Wszelkie choroby i zaburzenia psychiczne muszą być leczone i regularnie kontrolowane przez lekarza psychiatrę. Pacjent może być przyjęty do szpitala i przejść leczenie zabiegowe tylko wtedy, gdy zaburzenia te są wyrównane i przyniesie od swojego psychiatry informację na ich temat. Jeśli przy konkretnym zaburzeniu preferowane są określone sposoby znieczulenia albo ograniczenia — np. do małych czy endoskopowych zabiegów, a duże otwarte są według psychiatry ryzykowne — taka informacja powinna zostać sformułowana pisemnie w zaświadczeniu lekarskim.
Dokumentacja medyczna pacjenta
Idąc do szpitala, pacjent musi zabrać całą swoją dokumentację medyczną, w tym:
- Wszystkie karty wypisowe ze szpitala, jeśli kiedykolwiek leżał w szpitalu.
- Karty konsultacyjne od specjalistów, np. kardiologa, gdzie wypisane są diagnozy, wyniki badań i zalecane leki.
- Pełną listę zażywanych obecnie leków.
- Listę leków, na które pacjent jest uczulony (duszność, wysypka, ewentualnie zapaść po danym leku).
- Listę leków, które pacjent źle toleruje — np. ból żołądka po ketonalu, złe samopoczucie, świąd, skurcze mięśniowe.
- Badania krwi i moczu nie starsze niż 6 miesięcy.
- Badania obrazowe (tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny, RTG płuc itp.) z ostatnich kilku lat.
- Inne dokumenty medyczne — w razie wątpliwości zawsze lepiej zabrać je do szpitala. Wiele z nich prawdopodobnie będzie potrzebnych do zabiegu lub przy konsultacjach innych specjalistów, zlecanych w razie konieczności w trakcie pobytu szpitalnego.
